Pino-on-tour

Op tijd worden we wakker. Gisteravond op de camping vonden een paar gasten het nodig om hun tent onnodig dicht bij die van ons te zetten. We hadden geen last van ze. Vannacht kwam, zo zien we bij het ontwaken, ook nog een Noor zijn caravan op een te krappe plaats zetten. Het aftandse ding maakte ongelooflijk veel lawaai toen de steunpootjes werden uitgedraaid. Had dat nou niet wat meer verderop kunnen gebeuren? Denk dat degenen die dichterbij lagen rechtop moeten zijn gaan zitten. Toch boeiend om te zien als er ruimte genoeg is dat mensen om wat voor reden ook elkaar lijken op te zoeken. We breken op en rijden naar het station. Nemen nog wat koffie bij de Starbucks en een croissantje als ontbijt. Om 10.43 uur gaat de trein en je zou de tijd zomaar vergeten. We zijn ruim op tijd en gaan naar perron 26 vanwaar de trein zal vertrekken. De fietsen passen gelukkig in de lift dus we dalen af naar perron 3,4 en 26. We vragen ons al de hele tijd af wat nummer 26 in deze reeks doet. Op de perro...

Lekker de stad in en wat highlights bezoeken, waaronder natuurlijk de little mermaid (echt klein!) en om 12.00 uur de wisseling van de wacht bij paleis Amalienborg. En nog meer....'s Avonds barbecuen op de camping. Tickets gekocht voor de trein morgen naar Ystad in Zweden om vandaar de hi-speed ferry naar het Deense eiland Bornholm (soort Texel in de Oostzee) te nemen. Kostte nog wat moeite omdat in de systemen van de Deense spoorwegen  staat dat tandems niet worden meegenomen in de trein. Nadat we een foto van onze fietsen laten zien en de uitleg dat onze fietsen maar een beetje langer zijn dan een normale fiets kan het wel. Gelukkig maar....

Gisteren zagen we tegenliggers met een verbeten trek om de mond, zwaar lijdend door de harde tegenwind. We moesten ons in houden om niet te gaan zingen en te fluiten want deze keer hadden wij geluk. Dus het eerste wat we weer doen als we wakker worden, is het gordijntje openschuiven en kijken naar de vlaggen in de mast. Yes, de wind staat nog steeds gunstig voor ons! Volgens de kaart gaan we vandaag nog meer voordeel halen uit de wind in de rug. We doen inkopen en ontbijten in een parkje in het plaatsje. Tim en Daan gaan hangen in de harde wind, op de steiger die een stuk de zee ingaat. Onder hen de flink golvende zee. We komen onze Duitse vriendin, Simone, weer tegen en nemen afscheid. Het blijft natuurljk de vraag of we elkaar nog een keer tegenkomen. Na Rødvig komen we langs kalkafgravingen, Stevns Fort en de vuurtoren na het plaatsje Højerup. Dit is het hoogste punt van Stevns Klint, het kleinere broertje, of zusje, van Møns Klint die we heel in de verte vaag kunnen waarnemen. Daar...

Er staat harde wind. Het eerste wat we doen is kijken naar de vlaggen. Welke kant waaien ze op? Als het maar de goeie is. En, en? Als je deze harde wind tegen hebt, ben je mooi de sjaak. Aan de stand van de wapperende vlaggen te zien, beginnen we een paar kilometer met wind tegen en dan draaien we als de wijzers van de klok met de kust mee en krijgen we de wind links schuin achter in de rug. Wat een geluk! Dit zijn de eerste 13 km. We rijden deels op de wat drukkere weg en deels op het geasfalteerde fietspad ernaast. Er zijn mogelijk plannen om dit helemaal fietspad te maken, maar dat is kennelijk nog niet gerealiseerd. Via de brug gaan we over het water naar het volgende eiland. We zien aan de windzak aan het begin van de brug dat we alles gied vast moeten houden, petjes, zonnebrillen, de handdoeken die achterop te drogen hangen. Raakt het los, dan ben je het geheid kwijt. Toch blijven we bovenop even recht in de wind staan on de kracht van de wind goed te voelen. Aan de overkant slaa...

Wat je zoal doet als je niet veel hoeft te doen.........

Vandaag een rustdag. Wat heet een rustdag, niet echt. We gaan een rondje fietsen naar Møns Klint, een natuurgebied met steile krijtrotswanden van meer dan 100 meter hoog. Maar eerst gaan we in Stege naar de snoepfabriek (voorheen alleen een suikerfabriek). Tim en Daan halen hun hart op en maken hun eigen snoeplollie. In dit walhalla kun je, als je van zoetigheid houdt (en dat doen Tim en Daan!) natuurlijk niet blijer zijn.  Op de fiets blijkt het snel een goede keus te zijn het gebied naar Møns Klins te verkennen zonder onze bagage mee. Als we vertrekken schijnt de zon maar de wind hebben we pal tegen. We gaan ervan uit (wishful thinking) dat we san vanmiddag op de weg terug de wind in de rug hebben. Door kleine plaatjes heen rijden we oostwaarts. Eerst licht heuvelig, 5 km voor Møns Klint wordt het pittiger. Door de harde wind verandert het weer. Er komt wat motregen zodat we even gaan schuilen onder een grote boom. Mooie gelegenheid om even een broodje te eten. Een paar minuten ...

Heerlijk geslapen in de trekkershut. En luxe om niet de tent te hoeven afbreken, luchtbedjes niet leegte laten lopen enbop te rollen, slaapzakken in te pakken. De zon is al krachtig en we zoeken een plekje in de schaduw op on te ontbijten. We nemen uitgebreid de tijd, lezen wat en spelen voetbal. Pas om 11 uur stappen we op de fiets onder het mom, we zien wel weer tot hoever we komen. Het eerste stuk gaat langs vele vakantiehuisjes. Vervolgens rijden we pal aan zee maar door het bos over een zand- en grindpad af en toe afgewisseld door aan asfaltweg. We hadden niet verwacht dat zo dicht langs de kust zoveel bos zou zijn hier. We passeren een klein vissersdorpje Hesnaes. Heuveltje op en heuveltje af komen we uiteindelijk het bos uit en fietsen we door het open landschap terug naar de zeekust. Stop voor een pauze is Stubekøbing, vroeger kennelijk een levendig plaatsje maar nu kun je er een kanon afschieten en wordt het hoofdzakelijk bezocht door mensen die met de veerboot over willen ste...

Het tentenkampje ontwaakt. Her en der pruttelen de pannetjes warm water en worden de kopje koffie gezet. De families in de shelters liggen nog in diepe slaap. Zullen ze eindelijk, na een lang en hevig gevecht tegen de muggen in slaap zijn gevallen? De twee Zwitsers met hun dochtertje van een jaar of twee hebben de nacht in hun slaapzak, liggend in de open lucht wel goed doorstaan. Hun dochtertje heeft in een geleend tentje van de shelter family geslapen. Ze wilden hun eigen tent niet opzetten omdat ze vandaag vroeg de boot naar Rostock nemen en de tent droog wilden houden. Wij halen vers eten in de supermarkt en zetten ons aan de picknicktafel aan het ontbijt. Het is erg rustig wakker worden en er is geen geluid dat de idyllische sfeer verstoort. Enkel een laag in V-formatie overvliegende groep gakkende ganzen. Het gegak sterft langzaam weg. Nog een praatje met wat mensen en we zeggen "misschien tot ziens" want je weet nooit of je iemand toch weer onderweg of op een andere ca...

Beetje gespetter horen we op de tent maar al snel houdt het op. Door de regen vannacht en de vallende blaadjes ziet de tent er niet zo fraai meer uit. Maar weer wordt het als we opstaan droog. De tent gaat wel vochtig in de zak. We gaan met de Amersfoortse familie op weg, zeggen gedag en vervolgen onze reis. Ook namens Tim en Daan, dank voor de gezelligheid en het voetballen! Met een straffe wind tegen rijden we rond het Müritz meer naar Jabel en door naar Loppin. Hier slaan we linksaf een zandpad in wat verderop verandert in een  breder bospad wat op de een of andere manier niet prettig doorrijdt. Alsof we in de grond worden gezogen rijden we langzaam maar gestaag door. Na verloop van rijd komen we weer op asfalt te rijden, nog steeds in het dichte bos. Rustiger kun je het niet krijgen!  Dan komen we zowaar eens een dorpje tegen, Drewitz. Wat is hier te doen? Geen  reet! En dat maakt het juist zo bijzonder. De weg gaat stijgend en dalend verder. We spotten een aantal ree...

Rustdag in Waren. Er wordt slechter weer voorspeld, waarschijnlijk in de middag. Dus als we wat leuks willen doen, moeten we in ieder geval de ochtend goed gebruiken.  Na het ontbijt gaan we langs de oever van het meer op de fiets naar het centrum van Waren. Tien minuutjes fietsen is het. Bij de haven gaan we direct een motorbootje huren, even een uurtje varen op het meer. Tim en Daan vinden het machtig en laten de snelheidsbeperkingen los. Eerst rustig de haven uit en dan mag de rem eraf. Hiha! Zo maken we het uur vol. Heel af en toe lijkt het of we een drupje regen voelen maar het slechte weer zet gelukkig niet door. In het centrum gaan we op een terras in de schaduw zitten. Slecht weer? Nee, integendeel het is bloedheet geworden. Alle lekker- en zoeternijen van de bakker worden uitgeprobeerd. Als de maagjes weer goed gevuld zijn halen we op de camping de zwemkleren op en duiken even later het verkoelende water van het meer in. 's Avonds aan de kade eten we de afgehaalde Vietname...

Drup drup drup, we vrezen het ergste maar opnieuw trekt de lucht open en stopt het met regenen. Tot nu toe hebben we erg veel geluk met het weer. Om 10 uur klaar voor vertrek, net als andere fietsers, om aan een nieuwe etappen te beginnen. Daan voelt zich niet zo lekker, klaagt over maagpijn maar toch  zet ie zich er overheen en stapt op de fiets. Logisch dat ie vandaag minder meetrapt en helemaal niet erg. Goed gedaan man! Vandaag minder bos en meer weidse vergezichten over glooiende graanvelden, waar alsof niet het graan is geoogst. Veel heuveltjes in het parcours. Op bepaalde stukken is het wegdek vochtig en doen de naaktslakken een wedstrijdje wie het eerst aan de overkant is. Wij proberen ze zoveel mogelijk te ontwijken.... Hè, ook een slak die op de helft is en denkt "ik haal het niet" en teruggaat! :-) Langs het kanaal van Güstrow naar Bützow gaat een tweesporig pad met betonnen tegels. Lekker fietsen maar even verderop wordt we gehooid en liggen beide sporen grotendee...

Als het goed is een makkie naar Rostock, als de achterband het maar houdt. Een beetje fietsen met samengeknepen billen. Gelukkig is het wegdek goed geasfalteerd, dus niet veel gaten of hobbels te verwachten.  Wij rijden om een grote donkere wolk heen en hebben weer heerlijk fietsweer. Wel een windje tegen. De plaatselijke mountainbikeclub is ook uitgevlogen en we krijgen zo'n twintig tegenliggers, zij vol in de afdaling en wij klimmend tegen een hellinkje op. Een vos steekt vlak voor ons de weg over en verdwijnt in het maisveld.  We halen Rostock zonder problemen en gaan ons te goed doen bij een konditorei.  Straks zitten we in het duurdere Denemarken. Menigeen doet aan de Duitse kant nog wat inkopen. In het centrum vinden we een fietsenzaak. Deze heeft een band die we kunnen gebruiken, voor de zekerheid doen we er ook nog een binnenland bij. En Anique trakteert zich op een nieuwe fietsbroek. Buiten verwisselen we zelf de band. We hebben ons gereedschap toch zeker niet vo...