Pino-on-tour

Twee dingen die we vandaag willen doen: 1) de botenlift zien en 2) rodelen (dit laatste willen vooral de kleine én grote kinderen!). Beide liggen dicht bij elkaar, dus dit valt goed te combineren. Niet zittend op de fiets merk je pas echt hoe warm het is geworden. Op de fiets hebben we meestal nog wel een koele bries. We kopen een 10-rittenkaart voor het rodelen. Met veel gegier en wedstrijdje doen, met z'n tweeën in een sleetje of alleen, met rode wangetjes komen we van de baan. De botenlift is indrukwekkend en we brengen de nodige tijd door met het gadeslaan van de boten die erin en eruit gaan. Bovenaan zie we het hek waar we door vorige keer, jaren geleden, strandden en ons naar de overkant lieten overzetten door een boot met Denen. Toen stonden we, terwijl het - zo later bleek - niet mocht wat wij deden, gratis naar het botentafereel te kijken. Nu hebben we netjes betaald. Ook kunnen we een blik werpen op de machinekamer. De dame die hierbij uitleg verschaf...

Na kort democratisch overleg over gaan we vandaag door of houden we een rustdag, gaan we vandaag door. De aanblik van de omgeving is hetzelfde als gisteren. We moeten vandaag wel iets meer over wat drukkere D-wegen. Af en toe jakkeren de Fransen je hard voorbij, zowel de personenauto's als de vrachtwagens die je wat extra rukwind meegeven. Na een paar kilometer buigen we af naar een rustig weggetje en zien we de buizerds voor hun ontbijt zorgen, hoog boven in de lucht cirkelend maar soms ook zittend op een paal die als uitkijkpost fungeert, of op de grond zittend in het gras. Mittersheim is het eerste plaatsje van betekenis met een supermarkt en een hotel-restaurant. Het is 12.30 uur als we daar aankomen en jullie raden het al, de winkel ging om 12.00 uur dicht...... Kunnen we weer niets inslaan. We gaan dan maar wat drinken in het restaurant, de driegangenmenus's en overige gerechten zijn ons wat te zwaar op de maag om daarna nog lekker te gaan fietsen. Nadat we betalen, sla...

Omdat de chambres d' hote allemaal volzitten en er 13 gasten zijn plus ons vieren , hebben we gisteren met de gastheer en -vrouw afgesproken dat wij ons ontbijt om 8.00 uur krijgen. Lekker vroeg dus, maar absoluut de moeite waard. Allerlei kleine broodjes, croissantjes, koffie, thee, warme chocolademelk, jus d'orange, verschillende soorten jam, kaas, meloen en natuurlijk Franse crepes!! Dit zorgt voor een goede bodem. Het is vandaag zondag en er zal niets open zijn, afgezien van vanochtend de bakker in Vigy, het eerstvolgende plaatsje verderop. We laden de boel op en vragen nog aan de gastheer of hij misschien een grote fietspomp heeft. Ik wil toch wat extra lucht in de achterband hebben. Hij lijkt niet meer leeg te lopen en met de kleine fietspomp die we bij ons hebben, is het lastig de band helemaal hard genoeg opgepompt te krijgen. De meneer komt met een compressor aan en de band wordt in een vloek en een zucht hard opgepompt. Perfect geregeld. De zon brandt al sterk ...

Heerlijk geslapen. Tim en Daan blijven nog wat liggen, omdat we gisteren laat van het eten terug waren op de camping, terwijl wij de spulletjes inpakken en het ontbijt regelen. Het zonnetje schijnt meteen al lekker. Ja lieve mensen, het begint er nu toch echt op te lijken met het weer. We vertrekken mooi op tijd om, met de Moezel nog steeds aan onze rechterzijde, zuidwaarts te fietsen. Na pak 'm beet 10 km komen we in het beroemde plaatsje Schengen. Niet zozeer van de bezienswaardigheden hier, maar natuurlijk van het hier totstandgekomen verdrag van Schengen. We drinken een kopje koffie en de cappuccino hier, de Franse inslag is al te merken, wordt met slagroom uit een bus gemaakt! Overstappen op gewone koffie dan maar. Nog 2 km en dan, "Bonjour la douce France!" We rijden nog steeds, of weer, tussen de wijngaarden. Af en toe doemt er een oud kasteel of wat daar van over is gebleven op. Op de oevers bivakkeren talloze vissers, uitgerust met de meest geavanceerde ...

Topdag vandaag! We staan met het zonnetje op en het belooft een lekkere fietsdag te worden. Het standaard ochtendritueel vind plaats en we ontbijten rustig. Kletsen nog wat me de buren, houden ons allen toch nog wel bezig met de vraag of het weer zo zal blijven. Op hoop van zegen. We pompen de achterband wat verder op. Ondanks dat de band niet verder leeggelopen lijkt te zijn, ben met name ik er niet helemaal gerust op. Het gevoel van een dansend achterwiel raak je niet zo snel kwijt. Net alsof je met zeebenen aan land stapt. Daarom niet te veel leuteren en kijken of we vandaag kilometers kunnen pakken. Het wordt een heerlijke tocht. Voornamelijk stroomafwaarts langs de Our die overgaat in de Sauer en later vanaf Wasserbillig langs de Moezel is het wegdek vlak of licht naar beneden. Heel af en toe een hellinkje waar we wat van de oever afwijken, maar het mag geen naam hebben. Vlak buiten Vianden steken we naar Duitsland over. Opvallend is dat hier ook de terrasgelegenheden dic...

Een stadje door een gatje! (door Daan bedacht) Uitslapen, douchen, broodjes , fruit en ander lekkers halen, ontbijten, voetballen, wegdromen in het zonnetje, nog eens wegdromen in het zonnetje, boekje lezen, blog schrijven, was draaien zodat alles weer helemaal schoon is, lunchen, achterband nakijken, is nog steeds hard (het zal toch niet kunnen zijn dat ie morgen het toch begeeft.... zijn er niet helemaal gerust op), bar end bij Daan rechtzetten, toch beschadigd door de val van de fiets nadat het vrouwtje bij de Montenauer hamfabriek de fiets had omvergereden, balletje trappen, oh ja weer in de zon zitten, naar de stad en helemaal naar het kasteel bovenop de berg lopen en via de achterkant van de berg langs een bospaadje naar beneden, tussen een klein buitje door, terrasje pakken, pizza eten, balletje trappen, boekje lezen, spelletje doen, blog schrijven, wedstrijdje over de camping rennen (Tim en Daan), tanden poetsen, boekje lezen in de tent, oftewel een lekkere hang-en-doe-het-r...

Beneden schuivelen opaatje en omaatje al actief door het huis. Als we beneden komen, staat de tafel gedekt met (veel te veel) broodjes, tomaten, kaas, vleeswaren, koffie, thee, Nesquik. Op het fornuis staan twee grote pannen klaar voor de eieren met spek. Wat heet, ze zijn bijna net zo groot als pannenkoeken. Met deze bom in de maag weten we zeker dat we eind kunnen komen. Opaatje is vanochtend naar zijn houtzagerij geweest om wat kettingolie op te halen. We smeren de kettingen. Na uitgebreid met elkaar gekletst te hebben, het is moeilijk wegkomen, springen wen om 10.00 uur op de fiets. Deze overnachtingsplek direct aan de route is zeker aan te bevelen. We mogen meteen aan een lekkere klim beginnen. Dat wisten we gelukkig en we doen er ongeveer een klein uur over om naar 540 meter hoogte te klimmen. Het is overigens de eerste prachtige dag met zonneschijn en we hebben voor het eerst dan ook onze jassen niet aan. Onderweg passeren we de grens met Duitsland weer eens en genieten we ...

Door de ramen kunnen we de hemel zien, alleen niet zo'n heel fantastisch uitzicht. Don 't say the R- word..........jullie raden het al, REGEN!!!!! We ontbijten in de herberg en zien op het nieuws dat het in de ochtend bewolkt is met regen en dat het in de middag zou moeten opklaren. We stappen op de fiets, het is koud en het regent goed hard. Iedereen is wel goed aangekleed. Anique en ik fietsen, zoals altijd, in de korte broek met de blote voetjes in de speciale fietssandalen. Met regen mogen de benen best nat worden. En als we over de onverharde wegen en paden gaan, soms in afdaling flink naar beneden denderend, dwars door de vele plassen, kunnen we onze benen nauwelijks uit de modder erop ontwaren. We dalen af naar het plaatsje Champagne, waarbij we helemaal onderaan een watertje kruisen en direct erna de steile klim omhoog moeten maken. De route maakt een splitsing hier en wij kiezen ervoor om naar Waimes te fietsen en daar de Vennbahn weer op te pakken. Waime...

We zijn weer online, voor zo lang als het duurt! Er is een hapering in het posten van de dagverslagen gekomen, omdat we de afgelopen dagen geen satellietbereik hadden. We kunnen ons dit herinneren van twee jaar terug toen we hetzelfde ervoeren in de Ardennen/Vogezen. We pakken de draad weer op.

Wauw, het is droog!!! Wauw, de zon lijkt te gaan schijnen!!! Au, wat doe je? Ik knijp je zodat je weet dat het geen droom is. In onze hut van Pipo en Mameloe ontwaken wij met een uitzicht door de ramen op het bos en de lichte voorbijtrekkende wolken. We zetten een bakkie koffie en maken het ontbijt. Om 9.45 uur zitten we op de fiets en beginnen we direct aan een steil klimmetje. Lekker inrijden heet dat..... Het weer is dus voor de verandering aangenaam en zo af en toe met het zonnetje erbij erg lekker. We kunnen onze jackies nog niet uitdoen, daar vinden we het nog te koud voor. In tegenstelling tot de vorige jaren is dat wel een verschil. We hebben deze reis geen enkele keer in alleen ons shirtje gefietst. Tim heeft het boekje met de kaart op schoot en Daan is verantwoordelijk voor de navigatie op de GPS. Via Walhorn rijden we naar Raeren. Hier maken we een stop bij de plaatselijke bakker en drinken hier ook nog wat. We slaan goed in, want we weten niet zeker of we nog ge...

Wauw, zon!!! Wauw, 25 graden!!! Wauw, strakblauwe lucht!!! Wauw, koud pilsje drinken in de zon!!! Plop, de zeepbel knapt en we ontwaken uit onze dromen..... Om 6.00 uur als je even wakker bent, heb je de stille hoop dat het droog blijft, maar om 8.30 uur is het weer misère! Konden we maar eens wat anders konden schrijven. Hoe het ook zij, om 10.15 uur zitten ingepakt in de regenkleding op de fiets. Het is wel windstil. Via kleine weggetjes en mooi afgezonderde fietspaden rijden we naar Gulpen en daarna door het Geuldal zuidwaarts naar Mechelen en Epen. Het is wasbordjesdag: lange, heerlijke afdalingen, maar dan gevolgd door venijnige steile hellingen. Toch doorstaan we de hellingen goed. We blijven ons tussen 150 en 250 meter hoogte bevinden. Bij Sippenaeken gaan we de grens, gemarkeerd met een ouderwetse grenspaal, met België over.we dalen en klimmen naar Plombières. In dit deel worden we begroet met een Frans 'bonjour'. Bij de volgede plaatsjes Moresn...

Zoals aangekondigd vandaag rustdag. We staan rustig op, ontbijten uitgebreid en maken ons op voor een dagje Maastricht. Natuurlijk regent het nog, maar ja wat moet je anders. Een dag op de camping rondhangen is dan ook geen optie. Met de bus rijden we de weg die we gisteren gefietst hebben terug naar Maastricht. Bij het station stappen we uit en lopen we via de kraampjes van een 'kunst en (vooral) kitsch' markt richting het centrum. Maar eerst willen we de bioscoop zien te vinden om te kijken hoe laat Ice Age 4 draait. We kopen alvast kaartjes voor de 3D film van 13.00 uur en gaan eerst de intussen gebruikelijke koffiepauze houden. We vinden een cafeetje tegenover het station. We zitten aan het eind van een hele lange leestafel en er is nog plaats zat, maar precies naast ons komen twee krasse, bejaarde dames zitten. Ze zijn net met de trein uit Heilo bij Alkmaar aangekomen en doen een dagje Maastricht. Of wij nog even blijven zitten en op hun rollator en jassen willen pas...

Het heeft nagenoeg de hele nacht geregend, althans in ieder geval de momenten dat je even wakker wordt. Het nodigt niet uit om eens lekker vroeg je bedje uit te kruipen. We blijven liggen tot 8.30 uur. Als we opstaan is het net even droog geworden. Rustig douchen, klein ontbijtje, de spullen inpakken en de tent nat opbergen. Takkezooi, het gaat weer regenen. We hebben niet veel hoop op mooi weer. Met miezer, miezer en nog eens miezerregen trekken we onze regenjassen aan en krijgenTim en Daan ook nog de regenbroeken aan. We zijn goed warm aangekleed en weten te voorkomen dat we tot op het bot koud worden. Na anderhalve kilometer doen we inkopen bij de Landwinkel: twee doosjes frambozen, brood, bolletjes, yoghurtdrink, koekjes. We eten en drinken op het terrasje voor de winkel. Eindelijk op pad, veel tijd verloren door rustig aan te doen. We gaan richting het Achelse Kruis en hier komen we bij de abdij die (o)pa Bart gisteren bedoelde: de St. Benedictusabdij die aan de Belgisc...

Hevig tikt de regen tegen het dak van ons 'chalet'. Nou, wat zal dat weer worden vandaag? Even buienradar checken en dat geeft aan dat het om 10.00 uur droog zou moeten zijn. We kunnen dus rustig aan doen. En Pietje Paulusma is er niets bij, om klokslag 10.00 uur is het droog en rijden we weg. Het is wel behoorlijk waterkoud. Onze vriend de wind is er ook weer, hij is ons gunstig gezind en geeft ons een duwtje in de rug. Welkom in het keigezellige Brabantse land. De tocht voert ons over rustige wegen en paden langs weilanden met rustig grazende koeien en paarden. Af en toe kijken er een paar ons nieuwsgierig aan. Moet je die zien, denken ze vast. Het is een prachtig stukje Nederland. Het riviertje de Dommel komen we geregeld tegen en moeten we kruisen. Het weer is ondertussen aangenaam geworden, droog en veelal zonnig. Oh, goedemiddag meneer en mevrouw fazant. In Den Bosch houden we pauze. Op een terrasje tegenover de St. Janskathedraal nuttigen we koffie, chocomel en ...

De kop is er af, the games can begin om in Olympische sferen te blijven! Toch altijd wel weer even spannend hoe je wegrijdt en of je je draai of, wat toepasselijker, je zit vindt. Voordat we vertrekken vinden we dat we maar moeten 'ontbijten' met een tompouce en voor Daan Baarnse naaldjes van witte chocolade. Dit ter ere van de verjaardag gisteren van (o)pa Bart, die samen met Joke ons komt uitzwaaien, en zoals dat nu eenmaal in de genen van een echte hagelslag De Ruijter zit, er is altijd wel snel aanleiding gevonden voor een gebakje of andere zoetigheid. Omdat alle spullen al zorgvuldig waren verzameld en ingepakt, hangen we de tassen snel aan de fietsen. Toch gaat er steeds door je hoofd of je niet toch iets vergeet. Af en toe valt er een drup uit de lucht, maar laten we hopen dat we met geluk tussen de buien door kunnen fietsen. En daar gaan we dan, een laatste zwaai en dan de hoek om. Het moeilijkste van de reis lijkt haast wel het begin te zijn om op het juist...

Nog twee nachtjes slapen in ons eigen bedje. Dan verruilen we voor een ruim een maand ons lekkere boxspringetje voor de slaapmatjes die in hun soort weliswaar tot de comfortabelste horen, maar dat altijd wel weer even wennen is. De spullen zijn bijna allemaal al gepakt, accu's in de oplader en morgen worden de puntjes op de i gezet. Streven is om woensdag rond 9.30-10.00 uur te vertrekken. Eerste voorspellingen zijn nog wat regenachtig, maar met een beetje geluk kunnen we net als vorig jaar veelal tussen de buien door fietsen. Verderop in de tijd zien we wat zonnetjes ingetekend in de weersvoorspelling, we hebben er vertrouwen in! De voorpret begint nu langzaam plaats te maken voor het gevoel van "yes, hopelijk staat er weer een mooie tocht op het punt om te beginnen!", beetje vergelijkbaar met gezonde spanning. We kunnen niet wachten en hebben er reuze zin in. Eerste overnachtingsplek wordt Bruchem in de buurt van Zaltbommel. Voor degene die de gehele rou...