Pino-on-tour

De laatste fietsdag is aangebroken! Alles gebeurt dan ook in een lekker treuzelend tempo. We nemen ruim de tijd voor het ontbijt en ook het fietstempo ligt lager. De route gaat over de grote weg en wij proberen via een doorsteekpaadje over het land bij het fietspad langs de rivier te komen. Dat lukt, maar na een paar honderd kunnen we niet verder. Het bruggetje is afgesloten vanwege een paar losliggende planken. Gevaar! Moeten we weer terug en toch over de grote weg. Als we het bruggetje voorbij zijn, lukt het ons wel op het fietspad te komen. Na een paar kilometer houdt het fietspad op en gaan we over de grote weg verder. Deze is weliswaar niet druk. Vanaf Pontaserchio rijden we in een rechte lijn op Pisa af. Recht voor ons geen bergen meer. Aan de lucht kunnen we zien dat ergens daar voor ons ook de zee moet liggen. Plotseling zien we in de verte een eerste glimp van de toren van Pisa! Maar hij staat hartstikke recht, zo lijkt het van veraf.....? De eindstreep komt nu heel di...

We hebben de meest beroerde nacht gehad. Allemaal zijn we bijna de hele nacht wakker geweest. We konden de slaap niet vatten. Het was warm, geen airco en het ergste waren de muggen. We hebben hele gevechten geleverd. Platgeslagen muggen op de muren en in je bed liggen met alleen het puntje van je neus nog onder het laken uitstekend. Zzzzzzzzzzzoemmmmmmm, gek word je ervan. Als we halverwege de nacht uit het raam hangen, spelen de poesjes beneden in het gras. Kennelijk willen die niet hun ogen dichtdoen. Hoe lang duurt de nacht nog pappie?, vraagt Daan. Kom, we gaan op pad zegt Anique. Op pad? Het is 6.00 uur! Uiteindelijk komt ook aan een lange nacht een eind en is het licht geworden. De eigenaar en het personeel van het huis komen langzaam op gang. Tussen 9.00 en 10.00 uur zou het ontbijt toch zijn? Pas precies om 9.00 uur komt er iets van leven in de brouwerij. We ontbijten iets en checken uit. De man des zit op zijn praatstoel. Hij vertelt over zijn wijnen en geeft tips waar we...

Buiten in de tuin op het terras naast het grasveld dat er een bomen- en plantenkwekerwaardig bij ligt, nuttigen we het ontbijt. De terreinknecht is al bezig met maaien. Zoals we eerder ervaren hebben, hoort geluid erbij om in alle rust te ontwaken. Ook de Italiaanse arbeiders proberen de hitte voor te zijn. We laten Pistoia achter ons, terwijl we de vele soorten bomen en planten eens goed kunnen bekijken. Ze houden er hier van om de bomen in allerlei vormen te snoeien. Conifeerachtige bomen die zich rondom de stam omhoog slingeren of in drie of vier bolletjes boven elkaar zijn verdeeld. Ook concrete vormen als een ruiter te paard, een T-rex, een diplodocus, een giraffe, dolfijnen, maken ze haarfijn. Het is helaas niet zo eenvoudig om zo'n boompje op de fiets mee te neme. Het irrigatiesysteem is zeer ingenieus uitgedacht. Vanuit een waterreservoir wordt het water via een groot netwerk van slangen verdeeld oer de planten en bomen die elk een eigen pot hebben met een paar kleine wa...

Vandaag een relatief kort ritje, zeker in vergeljking met gisteren. Rustig ontbijten en uitchecken. Het is al een levendige bedoeling op straat. We rijden de hoofdweg op en komen langs het kuurbad, het lijkt wel wat vergane glorie. Na de afdaling van gisteren tot 350 m hoogte moeten we vandaag nog een keer klimmen naar 760 m hoogte. De klim is echter geleidelijk en vindt plaats over een afstand van 26 km. Het is een prettige klim en goed te doen. Eenmaal van de hoofweg afgeslagen rijden we op een veel minder drukke weg langs de bergwanden, die aan deze zijde volbegroeid en groen zijn, door een vallei. De spoorlijn kronkelt onder ons. We komen de nodige wielrenners tegen die ons weer luidkeels begroeten en wij hen. In Le Piastre bereiken we de top en doen we de helmen op. Intussen zij we Toscane binnengereden, de laatste provincie die we deze reis aandoen. Tijdens de afdaling, waarbij we ongelofelijk hard moeten remmen om de bochten niet uit te schieten - een deel gaat zelfs met...

Tsja, hoe hebben we deze dag beleefd? Als we opstaan weten we dat we vandaag een lange en zware tocht voor de boeg hebben. Wat staat erop het program? Modena ligt op 50 m boven zeeniveau. De eerste 14 km tot Spilamberto gaat het redelijk vlak. Daarna gaan we de Povlakte verlaten en stijgt het licht tot op 20 km in Vignola. Een tussenstop bij een supermarkt om goed te eten en te drinken, want het serieuze werk gaat nu beginnen. Onder de wederom gloeiend hete zon moeten we flink in de stijgbeugels om te klimmen naar uiteindelijk 902 m hoogte!! We zetten het verstand op nul en gaan in rustig tempo naar boven. Als het moet, hebben we de hele dag. De hotelkamer loopt niet weg. We hebben een grote voorraad water en ice tea bij ons. De klim van 14 km naar het plaatsje Zocca is een hele opgaaf. We komen twee Belgen tegen die in de schaduw op de vangrail zitten uit te rusten. A mai wat is het heet! Anique gooit het over een andere boeg en probeert een lift te regelen. Er komen genoeg pic...