Pino-on-tour

11.10 uur na een lekker uitgebreid ontbijt en nog nagenietend van de luxe van ons hotel, tuigen we de fietsen op en lopen we de winkelstraat naar boven. Er worden alweer stellages opgebouwd voor de tweede dag van het cultuurfestival. Rustig fietsen we de stad uit en komen op een onverhard fietspad langs de rivier de Gail die door de bossen blijven volgen. Bij een fietscafé steken we naar links de brug over de rivier over en blijven in het midden staan waar een heerlijk windje door onze shirts heen blaast, lekker verkoelend. We komen bij het spoor en buigen rechtsaf. Langs het spoor is een kilometerlang grindpad, knarsend glijdt dat onder ons door. Via een moerassig stukje, slingerend tussen hoogbegroeid gras en planten dat overhangt rijden we naar Arnoldstein, de laatste grotere plaats voor de grens met Italië. In Arnoldstein lopen we de supermarkt in en regelen eten en drinken voor de lunch. Hier is ook het "drielandenpunt" (bij benadering) van Oostenrijk, Itali...

Opgestaan en een ontbijt wat ook weer te wensen overlaat genuttigd, pakken we in en gaan we naar de receptie, in nog een poging om de cheffin te spreken. Ze is er niet en het overige personeel probeert haar op haar mobiel te bereiken. Eindelijk lukt dat en ze vertellen onze klachten. Aniques volharding zorgt ervoor dat we 60 euro van de prijs afkrijgen. We geven de mensen mee om er wat mee/aan te doen. Daan heeft bultjes op zijn arm en misschien is hij overgevoelig voor de zonnebrand. Bij de apotheek kopen we nieuwe. We fietsen  over mooie rustige weggetjes, weg van de auto's, tussen koeien en maisvelden en weilanden. De vele verschillende bloemetjes staan in alle kleuren in bloei. We gaan de Drau volgen en gaan in Spittal an der Drau Tim aan de apfelstrudel helpen. Het us een heerlijk vlakke route en kunnen snel kilometers maken. De kruissnelheid ligt op ongeveer 20 km/u. Voelden de benen de eerste paar dagen nog niet altijd even goed, daar zijn we nu doorheen en de toegenomen ste...

Vandaag worden we voor het eerst met de wekker wakker. 8.00 uur aan het ontbijt en om 8.30 uur op de fiets naar het station. We moeten 4 km terug om bij het station te komen. In de verte loopt het spoor hoog over de bergkant maar gelukkig is het bij het station op gelijke hoogte met ons. We hoeven dus niet te klimmen. We zijn ruim op tijd en de ticketautomaat spuugt zonder problemen onze tickets uit. Chris en Titia voegen zich bij ons en samen met de conducteur zetten we onze fietsen en bagage in de ruime fietswagon. We zijn druk in gesprek en praten honderduit en terwijl de trein al in beweging is gezet gaat Chris in een ontspannende pose staan niet doorhebbend dat hij zich aan een hengsel vasthoudt dat de noodrem blijkt te zijn. Op tijd merken we het op, anders hadden we nog wat kunnen beleven. Kort daarna komt de conducteur en verzoekt ons plaats te nemen in de passagierswagon voor het geval er hard geremd zou moeten worden.....hij had eens moeten weten dat het al bijna zover was ge...

Heerlijk ontbijt, uitgebreid buffet. Tim werkt twee hele grote wafels met poedersuiker weg en Daan zit aan de broodjes met Nutella. Voor onderweg verzamelt Daan wat extra pakjes Nutella, lekker om zo uit te lepelen (en het geeft toch energie?). Omhoog en omlaag tegen de helling van de heuvels verlaten we Zell am See. Vervelende steile klimmetjes met af en toe het genot van een afdaling. Zo'n cadeautje hebben we wel nodig. Het gaat om de balans. Plots zegt Daan "mam, wil je nooit meer iets in m'n broekzak stoppen; nu ben ik m'n Nutella'tje kwijt". We weten dat er nog een 8% helling aankomt en die slaan we over door even te smokkelen en langs de grote weg, stroomafwaarts naar het plaatsje Taxenbach te knallen. Hier doen we ons te goed aan koffie, fris en taart bij de konditorei. Vanaf Taxenbach gaan we flink dalen. Eerst hebben we nog van grote hoogte zicht op de rivier de Salzach en later in Lend zijn we op gelijke hoogte met de rivier. Dan begint de elLENDe! W...

We maken vrienden

Ons hotel heet Kirchewirt (door de jongens verbasterd tot Hotel Kierewiet) en ligt op 20 meter van de kerk. Dan is het lekker (echt waar hoor) wakker worden als het klokgelui om 7.00 uur begint. Rustig aan gaan we ontbijten en daar wachten de bakjes Nutella al op Daan. Prima ontbijt en de bidons weer gevuld met vers water. Fietsen optuigen, het straatje naar beneden, linksaf tot aan de kruising en we zijn weer op pad. We volgen de rivier de Saalach verder en rijden via Lofer naar Weissbach bei Lofer (waar anders). Steeds denken we dat het een vlak stuk is maar we komen bedrogen uit. Op en neer, en vervelende kleine steile klimmetjes. Echte kuitenbijters. Pieter heeft wat mindere benen vandaag. Hoe en waarom? Joost mag het weten. Om 12.01 uur komen we in Weissbach aan. En ja hoor, het is zaterdag en we zijn één minuut te laat want de Spar heeft z'n deuren zojuist gesloten (althans dat denken we). We hebben geen verder eten bij ons en we hebben toch wel wat energieopwekkers nodig.  E...

We slapen heerlijk uit en besluiten onderweg te gaan ontbijten. We doen inkopen en begeven ons naar een bankje aan de oever van de Salzach. Met het buikje vol fietsen we om 11.15 uur naar het oude centrum en verlaten Salzburg via een oude stadspoort. Bijzonder is te ervaren hoe rustig en snel je een grote stad kunt verlaten op de fiets. Al snel rijden we over een fietspad en draaien om het kleine vliegveld van  Salzburg heen, en zetten koers naar het zuiden. Linksachter zien we het kasteel van Salzburg kleiner worden. Het is al aardig warm geworden en het belooft een mooie dag te worden, zonder regen. Tim heeft geen last van de warmte, hij zit nog met zijn lange spijkerbroek aan en presteert het om kippenvel te krijgen! Eens kijken of ie morgen zijn winterfleece trui aan doet.... We doen het rustig aan, dat krijg je als niet zo ver hoeft, dan ge je nog rustiger rijden maar dat voelt heerlijk. Lekker veel tijd om te pauzeren waar we maar willen. Overwegend vlak met af en toe een (...

Helemaal bepakt en bezakt, hebben we niets vergeten? We zien het wel. We trekken de deur achter ons dicht en gaan er eens lekker voor zitten. Het voelt voor ons toch altijd bijzonder om deze manier op reis te gaan. Vaak hoorden we op vorige reize onderweg dat we over paadjes reden waar zelfs de lokale bevolking nauwelijks gebruik van maakten. Nu op het eerste stuk naar Utrecht willen we niet zeggen dat we over desolate weggetjes rijden maar zo dicht bij huis toeren we op een voor ons weer nieuwe route. Leuk dat dat zo al begint! Het is bloedheet, meteen een van de warmste dagen in zomers Nederland. Ondanks dat we grotendeels door het bos rijden vindt het zweet al makkelijk zijn weg over de gebaande paadjes naar beneden. Als je in fietskleding, dunne shirtjes en fietsbroeken met zeem, rijdt wordt het zweet makkelijker en beter afgevoerd. We dachten, ach dat stukje naar Utrecht dat maakt niet zo veel uit dus we kunnen wel onze normale kleding. Fout en doen we nooit meer! Gewoon de fiet...

Dag lieve mensen, Woensdag is het zover, dan gaan we aan onze volgende fietstocht beginnen. Het is Salzburg - Venetië geworden. Van schnitzel naar pizza, maar naast lekker eten en drinken natuurlijk ook prachtige natuur en cultuur. We hebben ons weer (de vorige keer waren de tochten naar Barcelona en Pisa) laten inspireren door Paul Benjaminse. De door hem uitgewerkte route, maar zeker ook zijn leuke verhalen met informatie en tips rondom de route maken het nu al een waar genot. De voorpret is al in volle gang. Vandaag de fietsen helemaal nagelopen en samen met buurman Ben (altijd handig zo'n buurman die alle soorten gereedschap heeft en heel handig is) de kettingen verlengd. Tim en Daan zijn zo groot geworden ;-) dat de lengte van de ketting niet meer toereikend was. De buis van de Pino moest ook worden uitgeschoven. Improviserend is er een pvc buisje om de ketting heen gemaakt zodat er geen met olie besmeurde ben...